حمید رسایی در وب سایت شخصی خود در مطلبی تحت عنوان «نقش سران فتنه در حادثه ورزشگاه تبریز» به مقایسه حادثه ورزشگاه یادگار امام تبریز با انتخابات سال ۸۸ می‌نویسد: «سئوال این است که آقای روحانی چگونه در خصوص بازی با احساسات مردم در یک رقابت ورزشی تا این اندازه حساسیت به خرج می دهد، اما در برخورد با کسانی که در انتخابات سال ۸۸ به دروغ خود را پیروز انتخابات نامیدند و از تقلب در رقابت های انتخاباتی حرف زدند و با آبروی یک ملت و نظام جمهوری اسلامی بازی کردند، نه تنها این نوع حساسیت را به خرج نمی دهد، بلکه در جلسه تنفیذ حکم ریاست جمهوری شعار می دهد: «بگذاریم که سینه‌ها از کینه‌ها پاک شود. بگذاریم که آشتی به‌جای قهر و دوستی به‌جای دشمنی بنشیند… نباید بگذاریم در جامعه تفرقه، اختلاف و شکاف ایجاد شود. گویا زندگی یک عده تنها در شکاف و تفرقه بین مردم و دولت، مردم با مردم و بین جناح‌های مختلف در کشور است. روحانی حتی برای اینکه دروغگویان فتنه سال ۸۸ را از تنبیه و مجازات دروغی که به مردم گفته اند و آنها را به خیایان کشانده اند، برهاند به تحریف تاریخ و تغییر بدیهی ترین اصول ایدئولوژیک تشیع دست می زند و ادعا می کند: «اگر اشکال و گناهی بوده به تفرقه دامن نزنیم و از آن بگذریم، چرا که ما تابع همان حسینی هستیم که توبه حر را هم قبول کرد. من در جامعه کسی را نمی‌شناسم که گناهی بالاتر از گناه حر و عظیم‌الشأنی را در تاریخ بعد از پیامبر(ص) و امام علی(ع) جز ابا عبدالله الحسین(ع) نمی‌شناسم که در برابر سری که حر در برابرش خم کرد، گذشت کرده و او را در آغوش کشید. آقای روحانی! آیا عامل دروغگوی ورزشگاه تبریز مستحق تنبیه است اما سران فتنه و کودتای سال ۸۸ و عاملان دروغ بزرگ تقلب، مستحق تنبیه نیستند!؟ شما و رسانه های حامی شما پیگیری مجازات عوامل دروغ تقلب و فتنه سال ۸۸ را کاسبی با فتنه می نامید، آیا ادبیات شما در ورزشگاه تبریز برای برخورد با متهمان دروغ ورزشگاه تبریز نوعی کاسبی نیست؟ لطفا این تناقض در رفتار و گفتار را برای مردم توضیح دهید.»

کانال تلگرام پایگاه خبری عصر تبریز سامانه پیامکی عصر تبریز

اشتراک این خبر در :