عصر تبریز: شاید در کمتر موردی بتوان باندازه مباحث مربوط به دریاچه اورمیه مطلب پیدا کرد، چه برای نجات دریاچه و چه برای قبول عدم امکان نجات، باز بودن فضا برای انواع نظرات ،طرح ها و پیشنهادات به نظر من دلیل بر نداشتن برنامه عمل برای احیای دریاچه هست، هر نظری زبان به زبان میچرخد و میگردد و در این فاصله آنچه از بین میرود زمان و فرصت آخر برای احیای دریاچه هست، همه نهادهای دولتی متولی باید تا کنون بخشی از مصوبات را عمل میکردند تا حداقل در تحقق دو سه مورد از اهداف راهبردی ستاد احیای دریاچه ارزیابی قابل قبول داشتند!!

نه بحث سیاه نمایی است و نه بحث انتقاد … اگر بپذیریم که با سپری شدن اندک زمان باقی مانده با فاجعه ای غیرقابل کنترل و جبران مواجهیم ،هرگز فرصت سوزی نمی کنیم،از هر راهی که برویم مشارکت و همیاری مدنی و مردمی ،بخصوص جوامع محلی و منطقه ای را نمی توانیم نادیده بگیریم،از چند ماه پیش و قبل از سفر رییس محترم جمهور بر این موضوع تاکید کرده ایم و خوشبختانه الان مسیولین دولتی و استانی  نیز از حضور مردم در اجرای برنامه های احیای دریاچه حرف میزنند!!!

تا حالا حرف زدند، توضیح دادند، از مدیران انتقاد کردند، گاهی گریستند و احساسات را هم دخیل کردند !! ولی با اینها آبی به دریاچه نرفت…

اگر بخواهیم مطالبه زیست محیطی را طرح کنیم ، بنظر بحثی مینیاتوری خواهد بود، ولی دیگر مطالبات زیست محیطی مطرح نیست، زندگی و معیشت میلیونها هموطن مطرح هست، اگر این بهمن فرو ریزد دیگر کاری نمیتوان کرد، بیایید این آخرین لحظه ها را دریابیم.

همه متولیانی که باید و میتوانند کاری انجام دهند إبراز نگرانی میکنند تا در این آشفته بازار ،ابزاری باشد برای مطرح شدنشان … ابزاری که البته به آنها وفا نخواهد کرد ، زیرا این دردی است که تنها با عمل درمان خواهد شد، عمل به مصوبات، عمل به برنامه ها و عمل به مسئولیتها، این درد با مردم درمان خواهد شد ، با حضور و مشارکت مردم، مردمی که تمام تاب و توانشان را خواهند گذاشت تا بتوانند دولت را در راستای تحقق مصوبات احیای دریاچه کمک کنند و با نجات دریاچه ،مردم و منطقه و کشور را نجات دهند.

موضوع احیا و نجات دریاچه اورمیه موضوع کم اهمیتی نیست تا در لابلای نظرها گم شود، هر سوالی دراین باره با مطرح شدن کمبود و نبود بودجه پاسخ میگیرد که البته بهانه ای بیش نیست، بودجه های تخصیص یافته صرف همایش و نمایش و جشنواره میشود در حالیکه با کمبود کنونی نقدینگی در کشور تمام اعتبارات داده شده باید برای اجرای برنامه هایی صرف شود که این بحران را حداقل یک گام جلو می برد.

برنامه هایی که همیاری و کمک تمام أقشار ،تشکلها و نهادهای مردمی را بدنبال خواهد داشت، این مردم بارها و بارها ثابت کرده اند در کنار دولت میتوانند کارهای بزرگی بکنند، و دولت نیز باید باور کند بدون همکاری مردم نخواهد توانست موفق شود،

با توجه به تجارب طولانی کار در فضای داوطلبانه و مدیریت در سازمانهای مردم نهاد ، راهکارهای مناسبی جهت استفاده از پتانسیل های مردمی را میتوانم ارایه دهم که با یک عزم ملی و همدلی و هم زبانی حقیقی دولت و مردم در کنار یکدیگر بر این بحران فایق آیند،

اهم کارهایی که باید در اولین گامها انجام شود و در اولویت یکسانی بلحاظ اهمیت و نقششان در احیای دریاچه قرار دارند عبارتند از:

– حذف جاده وسط دریاچه

– جایگزینی کشاورزی توسعه ای و پایدار بجای کشاورزی گسترش یافته فعلی

– بستن چاههای مجاز و غیر مجاز با اصول و چارچوب حفظ منابع آبی منطقه فراخور شرایط

– باز کردن سدها جهت تامین آب دریاچه تا حد لازم،

– دخالت دادن نخبگان و متخصصین در طرحها ، برنامه ها و اجرا

– جلوگیری از تضییع منابع مالی با استفاده از مدیریت منابع

– تامین و تخصیص حقابه دریاچه طبق قوانین و ظوابط موجود در سازمان حفاظت محیط زیست

– داشتن برنامه عمل جلب و بکارگیری مشارکت مردم در اجرای مصوبات دولتی

– جلوگیری از گسترش باغداری و کشت محصولات پرآبخور تا تامین حداقل آب سهم دریاچه

– تشکیل کمیته های ارزیابی از نهادهای مدنی و غیر دولتی

– جلوگیری و یا کاهش میزان پخش نمک در منطقه با استفاده از نظرات افراد خبره و صاحب نظر

– تشکیل اتاق فکر از نخبگان ،متخصصین و صاحب نظران جهت تدوین برنامه جامع عمل

– تشکیل کارگاههای آموزشی و میدانی برای آگاهی دهی به ذینفعان و افراد جوامع محلی با هدف همراستایی برنامه های اجرایی دولتی و همکاری مردم منطقه

– تشکیل گروههای مردمی همیار با برنامه های مدون و کمیته بندی های محلی و منطقه ای

مهناز اسلامی فعال مدنی در زمینه محیط زیست و رییس هیات مدیره و مدیر عامل انجمن سبزاندیشان تبریز

کانال تلگرام پایگاه خبری عصر تبریز سامانه پیامکی عصر تبریز

اشتراک این خبر در :