عصرتبریز: مساله قره باغ که – بنا به فرموده رهبری خاک اسلام است –  بعد از بیست سال اشغالگری از شعار و مذاکرات دیپلماتیک و قطعنامه و بیانیه های بی خاصیت سیاسی و تکراری گذشته و باید خود مردم آذربایجان کاری کنند کارستان. آنگونه که حضرت امام خمینی (ره )فرمودند: «… و شما اى مستضعفان جهان و اى کشورهاى اسلامى و مسلمانان جهان به پا خیزید و حق را با چـنـگ و دنـدان بـگـیـریـد… و بـه سـوى یـک دولت اسـلامـى بـا جـمـهـورى هـاى آزاد و مستقل به پیش روید که با تحقق آن همه مستکبران جهان را به جاى خود خواهید نشاند.»[ وصیت نامه سیاسی الهی حضرت امام خمینی (ره)]
مکتب تشیع و آزادگی، یگانه مکتبی است که با درسها و آموزه های خود می تواند همه خفتگان و استعمار زدگان را از خواب غفلت بیدار کرده، انها را بر سرنوشت خودشان حاکم و مسلط نماید.
همانگونه که مقام معظم رهبری در پیام به کنگره حج فرمودند:« بی شک دوران کنونی دوران بیداری و هویت یابی مسلمانان است؛ این حقیقت را از خلال چالشهایی که کشورهای مسلمان با آن روبرو شده اند نیز به روشنی می‌توان دریافت. درست در همین شرایط است که عزم و اراده متکی به ایمان و توکل و بصیرت و تدبیر، می‌تواند ملتهای مسلمان را در این چالش‌ها به پیروزی و سرافرازی برساند و عزت و کرامت را در سرنوشت آنان رقم زند» ( پیام به کنگره حج ۹۲/۷/۲۳ ) مردم منطقه مصیبت زده قره باغ و سایر هم میهنان آنها در آذربایجان شمالی هم جزو مصادیق این پیام رهبر انقلاب هستند.

اگر با یکدیگر متحد شده ، به معارف عمیق اسلامی و شیعی توجه کنند می توانند در عصر خیزش و بیداری ملتهای اسلامی سرزمینشان را از غاصبان پس بگیرند. توکل و اعتماد به خدای قادر و منان، توجه و عمل به دستورات مولی امام علی (ع) در خصوص پافشاری بر گرفتن حق خود ، سیره حضرت فاطمه زهرا (س) در مبارزات سیاسی با استفاده از خطبه خوانی و گوشزد نمودن مسئولیت تک تک افراد و مسلمانان در برابر غاصبان، توجه به مشی و شیوه مبارزات سومین امام شیعیان جهان حضرت امام حسین (ع) با دشمنان و بدعت گذاران دین، عمل به دستورات صریح دین مبین اسلام در خصوص اذن جهاد با دشمنان دین و غاصبان سرزمین مسلمین، بازگشت به خویشتن خویش و بازیابی هویت اصیل دینی و شخصیت و غیرت شیعی، فرا گیری آموزه های دینی و اعتقادی از روحانیون و جمع شدن در حول محور روحانیت اصیل و آگاه ، الهام گیری از مبارزات حق طلبانه مردم ایران با رژیم طاغوت و ایستادگی در برابر توطئه های استکبار جهانی در طول ۳۷ سال از پیروزی انقلاب اسلامی،استقامت و پایداری و برگزیدن احدی الحسنیین( پیروزی یا شهادت) از جمله امور مهمه است که می تواند مشعل فروزانی در مبارزات آزادی خواهانه مردم قره باغ در برابر زیاده خواهی های غارتگران و چنگ اندازان به سرزمین مسلمین باشد.
در طول تاریخ، هجوم استعمار غرب به سرزمین‌های اسلامی و ضعف و شکست مسلمین در برابر این تهاجم، آموزه‌های تشیع و تکاپوی مرجعیت و روحانیت شیعه مهم‌ترین کانون الهام‌بخش بیداری و خیزش های اسلامی و مردمی در برابر حملات همه‌جانبه بوده است. اشراف مرجعیت بر معارف عمیق اهل بیت (ع) و تأکید بر اصول اسلامی در مقابله با کفار، موجب شده است این جریان ، فارغ از لغزش‌هایی که متوجه دیگر گروه‌های مبارز گردیده، بتواند پایه‌های مقاومتی اصیل مبتنی بر اعتقادات اسلامی را در ایران بنیان گذاری نماید. همین مقاومت در نهایت به تأسیس نظام اسلامی در ایران منجر شد و توانست با مقاومتی در خور تحسین، الهام‌بخش خیزش ملت‌های مسلمان منطقه از قبیل فلسطین،لبنان ،عراق و افغانستان و شمال آفریقا گردد.
نباید به وعده های تو خالی سیاست پیشگان و مرعوبان از استکبار و اذنابشان اعتماد و اطمینان کرد و فریب لبخندهای مزورانه آمریکا و اسرائیل و انگلیس و ایادی و اذناب داخلی آنها را خورد و به امید انان نشست.
نفَس قره باغ در هجران و دوری از دامن گرم مام میهن و باز گشت به هویت اصیل خویش، به شماره افتاده و منتظر جوانان با غیرت آذربایجانی است.

کَسه مَنلی شاعر دردها،حسرتها و حِرمانهای ملت آذربایجان چه زیبا می سراید:
عزیزینم قاراباغ (قره باغ من عزیز توام)
قارا طالع قارا باخت (طالع سیاه ، سرنوشت شوم)
جَنته گِئتسَم یئنه (اگر به بهشت وراد شوم…)
یاددان چیخماز قاراباغ (باز قره باغ فراموشم نمی شود)
قاراباغیم، قار باغیم (قره باغ من ای باغستان برفی من)
یاشیل اؤمود یارپاقیم (برگ سبز اومید من )
اویاق گَزدیم اؤستونده (من برروی سینه تو بیدار گشته ام )
یاتسام، سن اؤل یورقانیم (اگر خوابیدم تو مرا بپوشان)
قاراباغیم باغ اؤلسون (قره باغ من باغستان شود)
عومور گؤنو آغ اولسون (روزگارش درخشان شود)
داغلاری منه ذیروه (کوههایش ستیغ من…)
یاد اؤرگه داغ اولوسون (برای قلبهای بیگانه داغ شود)
شوشّام، قالمادی منیم ( شوشای من از دست رفت)
یوردوم آنام دی منیم (وطن من مادرمن است)
من اؤنون بالاسی یام (من فرزند اویم)
اؤدا بالامدی منیم (اوهم فرزند من است)
عسکران عسکریمدی (عسکران سرباز من است)
خان کندی، درد- سریمدی (خان کندی مصیبت سرای من است)
هر کس یئرینی تاپسین (هر کس باید جای خودرا بیابد)
بورا منیم یئریمدی (اینجا هم زمین من است)
داها قاراباغلارام (دیگر سیاه خواهم پوشید)
سئللر کیمین چاغلارام (همانند سیلابها خروشان خواهم شد)
اولوب قالان عومرومو (باقیمانده عمرم را…)
وطن دییه آغلارام… (وطن خواهم گفت و خواهم گریست…)
(عسکران، خان کندی، شوشّا شهرهایی هستند که متاسفانه درحال حاضرتحت اشغال نیروهای ارمنی قرار دارند.)
کسمنلی(Kəsəmənli) مرحوم نصرت کسه منلی از شعرای شهیر جمهوری آذربایجان است. وی را «آذربایجان سئوگی شعرینین آتاسی» (پدر اشعار لیریک اذربایجان) لقب داده اند.
رسول ابراهیمی اصل/ مدرس دانشگاه و پژوهشگر

کانال تلگرام پایگاه خبری عصر تبریز سامانه پیامکی عصر تبریز

اشتراک این خبر در :